ஓணத் திருநாள்

இன்று மகாகவியின் நினைவு நாள்...

தமிழ்த் திருநாடு தன்னைப் பெற்ற தாயென்று கும்பிடடி பாப்பா

அமிழ்தின் இனியதடி பாப்பா.. நம் ஆன்றோர்கள் தேசமடி பாப்பா...

உயிர்களிடத்தில் அன்பு வேணும் தெய்வம் உண்டென்று தானறிதல் வேண்டும்

வயிரமுடைய நெஞ்சு வேண்டும் இது வாழும் முறைமையடி பாப்பா!..

-: மகாகவி :-
***

இன்று திருஓணத் திருநாள்..

ஓணத்தின் அடிப்படையே வயிரமுடைய நெஞ்சு தான்!..

வந்திருப்பவன் இறை என்று அறிந்திருந்தும், அவனால் - தன் வாழ்வு முடிய இருக்கின்றது என்பதை அறிந்திருந்தும் மாவலி மன்னன் தான் கொண்ட கொள்கையில் உறுதியாக இருந்து தானத்தை நிறைவேற்றினான். 

யாகத்திற்கு வழிகாட்டிய குரு சுக்ராச்சார்யார் - கொடை கொடுக்காதே!.. - எனத் தடுத்தும் மாவலி மன்னன் கேட்கவில்லை.

தன் சொல்லை மீறி - தாரை வார்க்கும் மாவலியின் தானத்தைத் தடுப்பதற்காக சுக்ராச்சார்யார் - வண்டாக மாறி கிண்டியின் நீர்த்தாரையினுள் புகுந்து நீர் வழியை அடைத்தார். 

விளைவு!?..

ஸ்ரீவாமனனின் தர்ப்பையினால் குத்தப்பட்டு ஒரு கண்ணை இழந்தார்.

பரம்பொருளுக்கே தானம் வழங்கி பாதாள லோகத்திற்கு அதிபதியானான் மாகாபலி சக்ரவர்த்தி!..

மகாபலிக்கு இந்த வாழ்வும் வரமும் சிவபெருமானால் அருளப்பட்டது.

இரவு நேரம். அருள் வடிவான சிவலிங்கத்தின் அருகில் நெய் நிறைந்த அகல் விளக்கு ப்ரகாசித்துக் கொண்டிருந்தது. அதனுள் நெய் இருக்கும் நெய்யினை சுவைப்பதற்காக - ஆவலுடன் ஓடி வந்த எலி அவசரத்தில் சுடரின் பக்கத்தில் தன் நாவினை நீட்டிவிட  - சுருக் என சுட்டு விட்டது. எலி, பதறித் துள்ளியதில் விளக்கின் திரி தூண்டப்பட்டு முன்னை விட அதிகமாக ப்ரகாசித்தது.

இது போதாதா - எம்பெருமானுக்கு!.. கருணையுடன் காட்சி தந்தார். வரமும் தந்தார் - மாவலி எனும் மன்னனாகப் பிறக்க - என்று!..

இப்புண்ணியம் வேதாரண்யம் எனும் திருமறைக்காட்டில் நிகழ்ந்தது. இதனை,

நிறைமறைக் காடு தன்னில் நீண்டெரி தீபந்தன்னைக் 

கறைநிறத் தெலிதன் மூக்குச் சுட்டிடக் கனன்று தூண்ட 

நிறைகடல் மண்ணும் விண்ணும் நீண்ட வானுலகம் எல்லாம் 

குறைவறக் கொடுப்பர் போலும் குறுக்கை வீரட்டனாரே!. (4/49/8) 

- என்று , திருநாவுக்கரசர் திருக்குறுக்கை வீரட்டானத்தைத் தரிசிக்கும் போது - திருப்பதிகத்தில் பதிவு செய்து - போற்றிப் பாடி மகிழ்கின்றார்.

அசுர வேந்தனாக - ஸ்ரீ பிரகலாதனின் பேரனாகப் பிறந்த மகாபலி - தான தர்மத்தில் தலை சிறந்து விளங்கினான்.

அசுர குருவாகிய சுக்ராச்சார்யரின் தூண்டுதலால் - தேவர்களை வெற்றி கொண்டு இந்திர லோகத்தினைக் கைப் பற்றிக் கொண்டு மகாபலிச் சக்ரவர்த்தி எனப் புகழப்பட்டான்.

அமரலோகம் தன் கையிலேயே நிலைக்க வேண்டும் என்ற ஆவலினால் மகத்தான யாகம் செய்ய முற்பட்டான்.

அவ்வேளையில் -

ஆவணி சுக்ல பட்சம், திருவோண நட்சத்திரத்தில் - உச்சிப் பொழுதில் காசியபர் - அதிதி தம்பதியர்க்கு, அருந்தவ புத்ரனாக - கோடி சூர்ய ப்ரகாசத்துடன் சங்கு சக்ரதாரியாக அவதரித்தான் பரந்தாமன்.

அதிதியின் பாலனாகத் தவழ்ந்த பெருமான் வாமனன் எனும் திருப்பெயர் கொண்டு நிகரற்ற பேரும் புகழும் பெற்று பெருமான் வளர்ந்து  வந்த வேளையில் - தேவர்கள் அடைக்கலம் கேட்டு நின்றனர்.

அமராவதி கையில் இருந்து நழுவாமல் இருக்கும்படிக்கு - நூறு அஸ்வமேத யாகங்களைச்  செய்யத் தொடங்கினான்.

மூவுலகையும் கவர்ந்து கொண்டதன்றி வேறு குற்றம் ஒன்றும் காணப்பட வில்லை.  ஆயினும்  -  வையம் உள்ளளவும் புகழுடன் இருக்கும்படி  - பலிக்கு அருள் புரியத் திரு உளங்கொண்டார் பெருமான்.

பலி அஸ்வமேத யாகம் நடத்தும் யாக சாலைக்குச் சென்றார். ஸ்வாமியின் தேஜஸைக் கண்டு பிரமித்து மயங்கினர் அங்கிருந்த அனைவரும். வாமன மூர்த்தியை வரவேற்று மரியாதை செய்த பலி, வேண்டுவது யாதெனக் கேட்க -

''..நான் உன்னிடம் விரும்புவதெல்லாம் எனது காலடியினால் மூன்றடி நிலமே!. அதற்கு மேல் எனக்கு எதுவும் தேவையில்லை!..'' - என்று திருவாய் மலர்ந்தார்.

பலி உளம் மகிழ்ந்து  - ''..ஸ்வாமி!.. தங்களின் பிஞ்சுக் காலடியால் மூன்றடியா!.. வேறு பல செல்வங்களைக் கேட்டுப் பெறலாமே!..'' - என்றான்.

பெருமானோ - ''.. தான் அளக்கும் மூன்றடி நிலமே போதும்!..''  - என்றார்.

விருப்புடன், தானம் வழங்கப்படும் வேளையில் சுக்ராச்சார்யார் -  அசுர வேந்தனிடம்- ''..வந்திருப்பவன் மாயவன். அவன் கேட்டபடி வழங்காதே!..'' - என்றார். அசுர வேந்தனோ - பண்பின் சிகரமாக,

எடுத்து ஒருவருக்கு ஒருவர் ஈவதனின் முன்னம்
தடுப்பது நினக்கு அழகிதோ, தகவு இல் வெள்ளி?
கொடுப்பது விலக்கு கொடியோய்! உனது சுற்றம்
உடுப்பதுவும் உண்பதுவும் இன்றி விடுகின்றாய்!..

- என்று மறுமொழி கூறி நின்றான்.

தன் யாகத்தைக் காப்பதற்காக வந்திருக்கும் ஸ்ரீ ராமபிரானுக்கு வாமன அவதாரத்தை விவரிக்கும் போது - விஸ்வாமித்ர மகரிஷி - கூறுவதாக  - கம்பர்  இராமாயணத்தில் காட்டுகின்றார்.

தனது  தானத்தால் - எல்லாமே பறிபோகும் என அறிந்தும் , குரு சுக்ராச்சார்யார் தடுத்தும் கூட, அதைக் கேளாமல் , தன் வாக்கு தவறாமல் வையத்தையும் வானத்தையும் இரண்டடிகளால் அளந்த பரந்தாமனின் மூன்றாவது அடிக்குத் தன்னையே தானமாக வழங்கினான்.

தானத்தில் சிறந்த மகாபலிக்கு கிடைத்தற்கரிய பேறு கிடைத்தது.

ஈதல் இசைபட வாழ்தல் அதுவல்லது

ஊதியம் இல்லை உயிர்க்கு..

யாராலும் கடக்க முடியாத மாயையைக் கடந்த பலி சக்ரவர்த்தியே அடுத்த மன்வந்த்ரத்தின் இந்திரன்!.. - என பரந்தாமன் வாழ்த்தி வரமளித்தான்.

திருமயிலையில் - திருஞானசம்பந்தப் பெருமான் பூம்பாவை உயிர் பெற்று எழுவதற்குத் திருப்பதிகம் பாடும் போது -

ஐப்பசி ஓணத் திருவிழாவினைக் குறிப்பிடுகின்றார். 

தமிழகத்தில் ஓணப்பெருவிழா ஐப்பசியில் நடைபெற்றதை - திருஞான சம்பந்தப் பெருமான் திருவாக்கினால் அறியலாம்.

மூவடி கேட்டு அன்று மூதண்ட கூட முகடு முட்டச் 

சேவடி நீட்டும் பெருமான் மருகன் தன் சிற்றடியே!..

- என கந்தர் அலங்காரத்தில் முருகப்பெருமானைப் புகழும் போது - வாமன அவதார நிகழ்வினை வர்ணிக்கின்றார் - அருணகிரிநாதர்..

ஓணத் திருநாளை கேரளம் சிறப்பாகக் கொண்டாடிக் கொண்டிருக்கின்றது... சகல திருக்கோயில்களிலும் சிறப்பு வழிபாடுகள் நிகழ்கின்றன..

எல்லாம் சரிதான்!..

மாவலியிடம் தானம் பெற்றதை - பெருமாள் என்ன செய்தார்!..

உரியது இந்திரர்க்கு இதென்று உலகம் ஈந்து போய்

விரி திரைப் பாற்கடல் பள்ளி மேவினான் -

கரியவன் இலகு எலாம் கடந்த தாளிணை 

திருமகள் கரம் தொடச் சிவந்து காட்டிற்றே!..

(கம்பராமாயணம்)

தான் பெற்றதை இந்திரனுக்கே அளித்து விட்டு - திருமகள் பாதசேவை செய்ய -  மீண்டும் பள்ளி கொண்டாராம் எம்பெருமாள்!..

* * *

இந்த வாமன மூர்த்தியைத் தான் 

ஓங்கி உலகளந்த உத்தமன்!.. 

என்று - கோதை ஆண்டாள் - கொஞ்சும் தமிழில் கூறினாள்.

அன்று இவ்வுலகம் அளந்தாய் அடிபோற்றி!..

ஹரி ஓம் நமோ நாராயணாய.. 

* * *

ஓங்கி உலகளந்த...

வேண்டும்..

நிறைய வேண்டும்... 

செல்வம் நிறைய வேண்டும்...

அதுவும் நீங்காத செல்வமாய் நிறைய வேண்டும்...

அதற்கு பசுக்களும் காளைகளும் வேண்டும்!...

பெருந்திறலுடைய காளைகள் .. இவற்றோடு,

பெருந்திருவுடைய பசுக்கள்...

பெருந்திருவுடைய பசுக்கள் என்றால் - வடிவத்திலா!...

வடிவத்தில் அல்ல... வள்ளல் தன்மையில்!..

தன்னைப் புரப்பவன் 

தனது பருத்த மடியின் காம்பினைப் பற்றிய அந்த நொடியில் -  

கன்றுக்கென ஒரு துளியும் தான் வைத்துக் கொள்ளாமல்

அவன் பற்றியிருக்கும் குடத்தினை நிறைத்துத் தரும் 

வள்ளல் தன்மையில் வழுவாத பெரும் பசுக்கள்!...

ஆகா.. அவ்வளவு தானா!...

இன்னும் இருக்கின்றதே...

பூங்குவளையின் இதழ்களினூடாகப் புகுந்த வண்டு 

அதனுள் துளிர்த்திருக்கும் தேனை மாந்தித் திளைத்து

எழுந்து பறந்திட மனமின்றி தூங்கிக் கிடக்கின்றதே - 

அத்தன்மையான வன வளம்!...

ஆகா!...

இன்னும் கேள்... 

ஓங்குபெருஞ் செந்நெற் கழனி!... 

அக்கழனிக்குள் காலளவுக்குத் தெள்ளிய நீர்... 

அதற்குள் இரை தேடி உழக்கித் திரியும் கயற் கூட்டம்!...

இத்தன்மையான வயல் வளம்!...

ஓ!...

இத்தனைக்கும் மாரி வளம் வேண்டுமல்லவா!..

ஆமாம்...

ஒரு மாரி அல்ல..

இரு மாரி அல்ல!..

திங்கள் தோறும் தீங்கில்லாத மும்மாரி!...

அத்தகைய மழைக்கு நாம் என்ன செய்ய வேண்டும்?...

மரங்களை வெட்ட மாட்டோம்..
காடு கரைகளை அழிக்க மாட்டோம்.. - என,
விரதம் மேற்கொள்ள வேண்டும்!...

அது பாவை நோன்பு எனப்படும் காத்யாயனி விரதம்...

காத்யாயனி ஆனவள் ஸ்ரீதுர்காபரமேஸ்வரி...

அவளை ஆன்றோர் நந்தினி என்றும் போற்றுவர்..

ஏனெனில் அவள் நந்தகோபனின் இல்லத்தில் உதித்ததனால்!..

இந்த நந்தினியை - துர்காபரமேஸ்வரி - எனும் காத்யாயனியை நந்தகோபன் தன் குமாரனின் பேர் பாடிப் பரவ வேண்டும்!...

அவன் உத்தமன்...

உலகளந்த உத்தமன்.. அதுவும் ஓங்கி உலகளந்த உத்தமன்!...

ஓங்கி உலகளந்த உத்தமனாகிய, அவன் தான் - 

வாமனனாக வந்து மாவலியின் யாகசாலையில்

மூன்றடி மண் கேட்டு இரந்து நின்றவன்!...

ஓங்கி உலகளந்த உத்தமன் வாமனனாகத் தோன்றிய நாள் இன்று!...

ஆவணி மாதத்தின் திரு ஓணம்!...

ஓங்கி உலகளந்த உத்தமன் பேர்பாடி

நாங்கள் நம்பாவைக்குச் சாற்றி நீராடினால்

தீங்கின்றி நாடெல்லாம் மாதம் மும்மாரி பெய்து

ஓங்குபெருஞ் செந்நெல் ஊடுகயலுகள

பூங்குவளைப் போதில் பொறிவண்டு கண்படுப்ப

தேங்காதே புக்கிருந்து சீர்த்த முலைபற்றி

வாங்கக் குடம் நிறைக்கும் வள்ளல் பெரும்பசுக்கள்

நீங்காத செல்வம் நிறைந்தேலோர் எம்பாவாய்!...

ஆண்டாளும் ஆழ்வார்களும் பாடியருளிய 

திருப்பாசுரங்களில் மட்டுமல்லாது

தேவாரத்திலும் திருவாசகத்திலும் திருப்புகழிலும் கூட,

மாவலியிடம் மண் கேட்டு - ஓங்கி உலகளந்த புகழ் பரவிக் கிடக்கின்றது....

ஸ்ரீஹரிபரந்தாமன் மாவலியிடம் வந்து மண் கேட்கும் அளவுக்கு அவன் செய்த புண்ணியம் தான் என்ன!...

இதோ - அதனை அப்பர் பெருமான் குறித்தருள்கின்றார்...

நிறைமறைக் காடு தன்னில் நீண்டெரி தீபந் தன்னைக்

கறைநிறத்து எலிதன் மூக்குச் சுட்டிடக் கனன்று தூண்ட

நிறைகடல் மண்ணும் விண்ணும் நீண்டவான் உலகம் எல்லாம்

குறைவறக் கொடுப்பர் போலுங் குறுக்கை வீரட்டனாரே.. (4/49)

சிவாலயத்தின் தீபத்தைத் தூண்டி விட்ட புண்ணியம்!...

அந்த புண்ணியத்தைச் செய்தது ஒரு எலி!...

அதுவும் பக்தியால் அல்ல... பசியால்!...

பசிக்கு இரை தேடி வந்த எலி -

நெய்யினைத் தீண்டுவதாக அங்கிருந்த தீபத்தைத் தூண்டி விட்டது...

அதனால் தீபம் கனிந்து சுடர் விளங்கியது..

அதன் பொருட்டு மகிழ்வெய்திய எம்பெருமான்

மாவலி எனும் மன்னனாகப் பிறக்க வரமளித்தான்...

இந்த மாவலியிடம் மூன்றடி கேட்டு 

வாமனனாக வந்த ஸ்ரீஹரிபரந்தாமன்

மாவலியின் புண்ணியத்தால் 

அவனது தலையில் திருவடியை வைத்து

பாதாள லோகத்துக்கு அதிபதியாக ஆக்கி வைத்தான்..

வைகுந்தத்தின் திருக்காவலர்களாகிய 

ஜய, விஜயர் - சனகாதி முனிவர்கள் இட்ட சாபம் தீர்வதற்கு

ஹிரண்யன், ஹிரண்யாட்சன் - என, பிறப்பெடுத்ததுவும்

ஹிரண்யனின் மகனாக ஸ்ரீ ப்ரகலாதன் தோன்றியதுவும்

இந்த மாவலியின் குலத்தில் தான்!...

இப்படி - மாவலியை ஆட்கொண்டருளிய

வாமனப் பெருமான் திரு அவதாரமுற்ற நாள்

ஆவணித் திருவோணம்..

***

இன்றைய பதிவில்

ஓங்கி உலகளந்த உத்தமன் பேர் பாடி

திருமங்கையாழ்வார் 

அருளிச் செய்த திருப்பாசுரங்கள்...

ஒருகுறளாய் இருநிலம் மூவடிமண் வேண்டி

உலகனைத்தும் ஈரடியால் ஒடுக்கி ஒன்றும்

தருகவெனா மாவலியைச் சிறையில் வைத்த

தாடாளன் தாளணைவீர் தக்க கீர்த்தி

அருமறையின் திரள்நான்கும் வேள்வி ஐந்தும்

அங்கங்கள் அவையாறும் இசைகளேழும்

தெருவில்மலி விழாவளமும் சிறக்கும்

காழிச் சீராம விண்ணகரே சேர்மினீரே.. (1178)

கண்டவர்தம் மனம்மகிழ மாவைதன் வேள்விக்

களவில்மிகு சிறுகுறளாய் மூவடியென்று இரந்திட்டு

அண்டமும் இவ்வலைகடலும் அவனிகளும் எல்லாம்

அளந்தபிரான் அமருமிடம் வளங்கொள் பொழிலயலே

அண்டமுறும் முழவொலியும் வண்டினங்கள் ஒலியும்

அருமறையின் ஒலியும்மட வார்சிலம்பின் ஒலியும்

அண்டமுறு மலைகடலின் ஒலிதிகழு நாங்கூர் அரிமேய

விண்ணகரம் வணங்கு மடநெஞ்சே.. (1242)

வசையறு குறளாய் மாவலி வேள்வி மண்ணள விட்டவன் தன்னை

அசைவறும் அமரர் அடியினை வணங்க அலைகடல் துயின்ற அம்மானை

திசைமுகன் அனையோர் நாங்கைநன் நடுவுள் செம்பொன் செய்கோயிலினுள்ளே

உயர்மணி மகுடம் சூடிநின்றானைக் கண்டு உய்ந்தொழிந்தேனே.. (1271)

பொங்கிலங்கு புரிநூலும் தோலும் தாழப்பொல்லாத

குறளுருவாய்ப் பொருந்தா வாணன்

மங்கலம்சேர் மறைவேள்வி அதனுள் புக்கு மண்ணகலம்

குறையிரந்த மைந்தன் கண்டீர்

கொங்கலர்ந்த மலர்க்குழலார் கொங்கை தோய்ந்த

குங்குமத்தின் குழம்பளைந்த கோலந் தன்னால்

செங்கலங்கல் வெண்மணல்மேல் தவழும் நாங்கூர்த்

திருத்தெற்றி அம்பலத்தென் செங்கண்மாலே.. (1184)

மண்ணிடந்து ஏனமாகி மாவலி வலிதொ லைப்பான்

விண்ணவர் வேண்டச் சென்று வேள்வியில் குறையிரந்தாய்

துண்ணெண மாற்றார் தம்மைத் தொலைத்தவர் நாங்கை மேய

கண்ணனே காவளந்தண் பாடியாய் களைகணீயே.. (1299)

ஒள்ளிய கருமம் செய்வனென் றுணர்ந்த மாவலி வேள்வியில் புக்கு

தெள்ளிய குறளாய் மூவடி கொண்டு திக்குற வளர்ந்தவன் கோயில்

அள்ளியம் பொழில்வாய் இருந்துவாழ் குயில்கள் அரியரி என்றவை அழைப்ப

வெள்ளியார் வணங்க விரைந்தருள் செய்வான் திருவெள்ளியங்குடி அதுவே.. (1344)

தொழுநீர் வடிவில் குறளுருவாய் வந்துதோன்றி மாவலிபால்

முழுநீர் வையம் முன்கொண்ட மூவாவுருவினன் அம்மானை

உழுநீர் வயலுள் பொன்கிளைப்ப ஒருபால் முல்லை முகையோடும்

கழுநீர் மலரும் கண்ணபுரத்து அடியேன் கண்டு கொண்டேனே.. (1722)

மன்னவன் பெரிய வேள்வியில் குறளாய் மூவடி நீரொடுங் கொண்டு

பின்னும் ஏழுலகும் ஈரடியாகப் பெருந்திசை அடங்கிட நிமிர்ந்தோன்

அன்னமென் கமலத்து அணிமலர்ப் பீடத்து அலைபுனல் இலைக்குடை நீழல்

செந்நெலொண் கவரியசைய வீற்றிருக்கும் திருக்கண்ணங்குடியுள் நின்றானே.. (1752)

-: திருமங்கையாழ்வார் :-

***

குருநாதராகிய 

திருமுருக கிருபானந்த வாரியார் ஸ்வாமிகள்

திருத்தோற்றமுள்ள நன்னாள் - இன்று...

25 ஆகஸ்ட் 1906

குருநாதர் மலரடிகள் போற்றி.. போற்றி..

***

ஓம் ஹரி ஓம்

நமோ நாராயணாய:

ஃஃஃ

மாயக் குறளன்

இன்று சீர்மிகும் ஓணத் திருநாள்..

திரு ஓணம் என்பது சிறப்பு...

ஞானசம்பந்தப் பெருமான் மயிலைத் திருப்பதிகத்தில் குறித்தருளும் திருவிழாக்களுள் ஓணத்திருநாளும் ஒன்று..

திருமறைக்காடு திருத்தலத்தில் சிவ சந்நிதியில் எரிந்து கொண்டிருந்த திருவிளக்கின் நெய்யைச் சுவைத்திட வந்தது எலி ஒன்று..

ஆவலுடன் நெய்யைச் சுவைத்தபோது தீபச்சுடர் எலியின் மூக்கைச் சுட்டது..

பதற்றத்துடன் எலி துள்ளிக் குதிக்க -
தீபத்தின் சுடர் துண்டி விடப்பட்டது..

அறியாமல் நிகழ்ந்த இந்த செயலினால் மகிழ்வெய்திய சிவபெருமான்
எலிக்கு நல்லருள் புரிந்தார்..

நிறைமறைக்காடு தன்னில் நீண்டெரி தீபந்தன்னைக்

கறைநிறத்தெலி தன்மூக்குச் சுட்டிடக் கனன்று தூண்ட

நிறைகடல் மண்ணும் விண்ணும் நீண்டவான் உலகமெல்லாம்

குறைவறக் கொடுப்பர் போலுங் குறுக்கை வீரட்டனாரே..(4/49)

-: திருநாவுக்கரசர் :-

திருக்கோயில் விளக்கினைத் தூண்டி விட்ட எலி தான் -

மாவலியாக பிறப்பெடுத்தது என்பது அப்பர் பெருமானின் திருவாக்கு...

இப்படியான புண்ணியத்துடன் -
அசுர குலத்தில் மன்னனாகப் பிறந்து அறநெறியுடன் ஆட்சி செய்தபோதும் போதும் என்ற மனம் இல்லாமல் போயிற்று - மாவலிக்கு!..

தேவலோகத்தைத் தன் ஆளுமைக்குள் கொண்டு வரவேண்டும் எனத் துடித்தான்..

அதற்குத் தூபமிட்டவர் அசுர குருவாகிய சுக்ராச்சார்யார்...

பல நூறு வேள்விகளைச் செய்தான் மாவலி..

ஆயிரமாவது வேள்வியினைச்செய்யும் போது மாவலியை அடக்கி ஆட்கொள்ள ஸ்ரீ ஹரிபரந்தாமன் வாமனனாகத் திருஅவதாரம் செய்தான்..

யாக சாலைக்குள் பிரவேசித்து மூன்றடி மண்ணைத் தானமாகக் கேட்க -
மாவலியோ பெரியதாகத் தருவதற்கு விரும்பினான்..

வாமனனோ அதை மறுத்து மூன்றடி மட்டும் கேட்டு நிற்க -
வேறு வழியில்லாமல் தானம் தருவதற்கு முனைந்தான் மாவலி..

தனது மாணாக்கனை எச்சரித்தார் - சுக்ராச்சார்யார்..

வந்திருப்பவன் மாயக் கள்வன்.. அவன் கேட்டவாறு தானம் கொடுக்காதே!.. - என்று...

மாவலி கேட்கவில்லை..

ஆயினும் மனம் பொறுக்காமல் தாரை வார்க்கும் வேளையில் வண்டாக உருவெடுத்து கிண்டிக்குள் விழுந்து நீர் வழியை அடைத்தார் - அசுரகுரு..

தர்ப்பைப் புல்லால் கிளறி விட சுக்ராச்சார்யருக்கு ஒரு கண் போயிற்று..

கிண்டியிலிருந்து நீர் வெளிப்பட தானம் நிறைவேறியது..

வாமனன் திரிவிக்ரமனாக வளர்ந்து இரண்டடிகளால் வையத்தையும் வானத்தையும் அளந்திட மூன்றாவது அடிக்கு இடமில்லாமல் போயிற்று..

வந்திருப்பவனை உணர்ந்து கொண்ட மாவலி, மனமகிழ்வுடன் கூறினான் -

ஸ்வாமி!.. மூன்றாவது அடியினை எனது தலைமேல் வைத்துக் கொள்ளுங்கள்!. - என்று..

ஸ்ரீ ஹரிபரந்தாமனின் நோக்கம் நிறைவேறிற்று...

தானமாகத் தன்னையே தந்த மாவலியை
பாதாள லோகத்திற்கு அதிபதியாக்கி வாழ்த்தினான்..

மாயனின் அவதாரம் மிகச் சிறியது என்றாலும்

நாம் பெறும் வாழ்வியல் நெறிகள் மிகப் பெரியவை..

இந்நாளில் தமிழகத்தின் திவ்ய தேசங்கள் பலவற்றிலும் சிறப்பான வழிபாடுகள் நிகழ்கின்றன..

இன்றைய பதிவில் சீர்மிகு திவ்ய தேச தரிசனத்துடன் 

பெரியாழ்வாழ்வார் அருளிய திருப்பாசுரங்கள்..

ஸ்ரீ குருவாயூரப்பன்

பேணிச் சீருடைப் பிள்ளை பிறந்தினில்

காணத் தாம்புகுவார் புக்குப் போதுவார்

ஆணொப் பார்இவன் நேரில்லை காண்திரு

ஓணத்தான் உலகாளும் என்பார்களே..(0015)

மத்தக் களிற்று வசுதேவர் தம்முடை

சித்தம் பிரியாத தேவகி தன்வயிற்றில்

அத்தத்தின் பத்தாநாள் தோன்றிய அச்சுதன்

முத்தம் இருந்தவா காணீரே

முகிழ்நகையீர் வந்து காணீரே..(0028)

ஸ்ரீ சௌரிராஜன் - திருக்கண்ணபுரம்

ஸ்ரீ ஒப்பிலியப்பன்

ஸ்ரீ சாரநாதன் - திருச்சேறை

ஸ்ரீமந் நாராயணன் - திருத்தங்கல்

ஸ்ரீ அழகியமணவாளன் - உறையூர்

மிக்க பெரும்புகழ் மாவலி வேள்வியில்

தக்கதி தன்றென்று தானம் விலக்கிய

சுக்கிரன் கண்ணைத் துரும்பால் கிளறிய

சக்கரக் கையனே அச்சோ அச்சோ

சங்க மிடத்தானே அச்சோ அச்சோ..(0103)

மாவலி வேள்வியில் மாணுருவாய்ச் சென்று

மூவடி தாஎன்று இரந்தஇம் மண்ணினை

ஓரடி இட்டு இரண்டாமடி தன்னிலே

தாவடி யிட்டானால் இன்று முற்றும்

தரணி அளந்தானால் இன்று முற்றும்..(0219)

திரு அரங்கன்

தேவுடை மீனமாய் ஆமையாய் ஏனமாய் அரியாய்க் குறளாய்

மூவுருவில் இராமனாய்க் கண்ணனாய்க் கற்கியாய் முடிப்பான் கோயில்

சேவலொடு பெடையன்னம் செங்கமல மலரேறி ஊசலாடி

பூவணைமேல் துதைந்தெழு செம்பொடியாடி விளையாடு புனலரங்கமே..(0420)

ஸ்ரீ நரஸிம்ஹப்பெருமாள் - தஞ்சை யாளி நகர்

மாயக் குறளுருவாய மாயனை என்மனத்துள்ளே

பேணிக் கொணர்ந்து புகுத வைத்துக் கொண்டேன் பிறிதின்றி

மாணிக்கப் பண்டாரம் கண்டீர் வலிவன் குறும்பர்களுள்ளீர்

பாணிக்க வேண்டா நடமின் பண்டன்று பட்டினம் காப்பே..(0447)

பழங்காலத்தில் தமிழகம் எங்கும் கொண்டாடப் பெற்ற ஓணத் திருநாள்

இன்று கேரளத்தில் மட்டுமே திருநாளாகத் திகழ்கின்றது..

கேரளம் முழுதும் திருக்கோயில்களில் சிறப்பு வழிபாடுகள் நிகழ்கின்றன..

ஊர்கள் தோறும் இல்லங்கள் தோறும் பத்து நாள் விழாவாக வெகு சிறப்புடன் ஓணம் கொண்டாடப்படுகின்றது..

எல்லாம் சரிதான்!.. 

மாவலியிடம் தானம் பெற்றதை - பெருமாள் என்ன செய்தார்!..

தானம் பெற்றதை இந்திரனுக்கே அளித்து விட்டு -

திருமகள் பாதசேவை செய்ய -

மீண்டும் பாற்கடலில் பள்ளி கொண்டாராம் நம்பெருமாள்!..

உரியது இந்திரர்க்கு இதென்று உலகம் ஈந்து போய்

விரி திரைப் பாற்கடல் பள்ளி மேவினான் -

கரியவன் இலகு எலாம் கடந்த தாளிணை 

திருமகள் கரம் தொடச் சிவந்து காட்டிற்றே!..

(கம்பராமாயணம்)

மாயனின் அவதாரம் மாணிக் குறளன் என்றாயினும்

நாம் பெறும் வாழ்வியல் நெறிகள் மிகப் பெரியவை..

ஓங்கி உலகளந்த உத்தமனைப் போல!..

அவற்றை வேறொரு வேளையில் சிந்திப்போம்!..

***

அம்பரம் ஊடறுத்து ஓங்கி உலகளந்த உம்பர் கோமானே!..

அன்று இவ்வுலகம் அளந்தாய் அடிபோற்றி!.. 

-: சூடிக் கொடுத்த சுடர்க்கொடியாள் :-

* * *

மாவலியின் யாகத்தில்
தானம் கொடுப்பதைத் தடுக்க முனைந்து
நீரைத் தடுத்த சுக்கிரன் கண்ணை இழந்தார்..
இதுதான் உணரவேண்டிய நீதி!..

நீரைத் தடுக்காமலும் கெடுக்காமலும்

நீர்வழியை அடைக்காமலும் உடைக்காமலும்

எல்லார்க்கும் ஆகட்டும் என்று

இன்முகம் கொள்ளட்டும் நின்று!.. 

அனைவருக்கும் 

ஓணத்திருநாள் நல்வாழ்த்துகள்!..

ஓம் ஹரி ஓம் 

* * *

வாமன நம்பி வருக..

எப்படியாவது தடுத்தே தீர வேண்டும்..

மாவலிக்கு எவ்விதக் கேடும் நேர்ந்து விடக்கூடாது!..

தனது எண்ணத்தில் முனைப்பாக இருந்த சுக்ராச்சார்யார் -

தன்னுடைய தகுதிக்கு மீறிய செயலைச் செய்திடத் தலைப்பட்டார்...

வந்திருப்பவன் இறைவன்!.. - என்று அறிந்த பின்னரும் -

அவரது மனம் நல்ல வழியில் செல்ல மறுத்தது..

அதன் விளைவு தான் இந்தப் போராட்டம்..

என்ன போராட்டம் அது?..

நீரை அடைக்க வேண்டும்.. தண்ணீரைத் தடுக்க வேண்டும்!..

எதற்காகத் தண்ணீரைத் தடுக்க வேண்டும்?..தண்ணீர் பொதுவல்லவா!..

அதெல்லாம் இல்லை...

இப்போது பொற்கிண்டியிலிருக்கும் தண்ணீர்

அசுர வேந்தனாகிய மாவலி சக்ரவர்த்திக்குச் சொந்தமானது..

இதோ விநாடிக்குள் அந்தத் தண்ணீரைக் கொண்டு தாரை வார்த்துக் கொடுக்கப் போகின்றான்...

கிண்டியின் நீரை வார்த்து மூன்றடி மண்ணைத் தானமாகக் கொடுத்து விட்டால் - அசுர வேந்தன் அழிந்து விடுவான்..

எனவே, கிண்டியின் தாரையை அடைக்க வேண்டும்..  
ஒரு துளி நீர் கூட வெளியேறாமல் தடுக்க வேண்டும்!..

வந்திருப்பவன் இறைவன்!.. - என்று உணர்ந்து கொள்ளும் அளவுக்கு

வல்லமை கொண்ட சுக்ராச்சார்யார் - அடுத்து நிகழ இருப்பதை அறிந்து கொள்ளும் தன்மையை இழந்தார்..

இதோ மின்னல் வேகத்தில் கருவண்டாக உருமாறி கமண்டலத்தினுள் விழுந்தார்

அதன் நீர்த் தாரையை அடைத்துக் கொண்டார்..

கிண்டியிலிருந்து நீர் வெளியேறாமல் தடைப்பட்டது..

தாரை வார்க்கும் அசுர வேந்தனின் கரம் மேலிருக்க -

பெற்றுக்கொள்ளும் பாலகனின் கை கீழிருந்தது..

வேத மந்திரங்கள் முழங்கின..

ஆனால், கிண்டியிலிருந்து நீர் வழிந்தோடவில்லை..

அதுசரி.. எதற்குத் தாரை வார்ப்பது?.. எதைத் தானம் கொடுப்பது?..

அந்த யாகசாலையில் எவ்விதக் குறைவுமின்றி நடந்து கொண்டிருந்தது நூறாவது யாகம்.. அதுவும் அஸ்வமேத யாகம்!..

இன்னும் சிறு பொழுதில், வேள்வித் தீயில் - 

பூர்ணாஹூதி சமர்ப்பிக்கப்பட்டு விட்டால் -

யாகத்தின் புண்ய பலனைப் பெற்றவனை எவரும் வெல்ல முடியாது..

யாகத்தை முன்னின்று நடத்திக் கொண்டிருப்பவர் - அசுர குரு சுக்ராச்சார்யார்..

யாருக்காக நடத்திக் கொண்டிருக்கின்றார்?..

தன் அன்புக்குரிய மாவலிச் சக்ரவர்த்திக்காக!..

அவன் ஈரேழு புவனங்களையும் ஏக சிம்மாசனத்தில் அமர்ந்து ஆட்சி செய்வதைக் கண் குளிரக் காண வேண்டும்.. 

அது ஒன்றே - சுக்ராச்சார்யாருடைய நீண்ட நாள் கனவு.. 

அப்படியானால் தேவேந்திரன்?..

அவனை தேவ சிம்மாசனத்திலிருந்து இறக்க வேண்டும்!.. 

அசுர குலத்தை இத்தனை நாள் படாதபாடு படுத்திய

அவனுடைய இடுப்பெலும்பை நொறுக்க வேண்டும்!..

குருவின் மன நிலையை அறிந்தவனாக வெற்றிக் களிப்பில்

தன் மனைவியுடன் அமர்ந்திருந்தான் - மாவலி சக்ரவர்த்தி..

வெற்றி பெறப்போகும் களிப்பில் - மாவலியின் கண்கள் மின்னின..

சக்ரவர்த்தியாகிய மாவலி - ஸ்ரீ பக்த பிரகலாதனின் பேரன்..

இப்படி நூறாவது யாகத்தை நடத்துதற்கும்

ப்ரகலாதனின் வம்சத்தில் பிறப்பதற்குமான காரணம் எது?..

திருமறைக்காடு எனும் திருத்தலத்தின் சிவ சந்நிதியில் 

கனன்று கொண்டிருந்த தீபச்சுடர் தனைத் தூண்டி விட்ட புண்ணியம் அது...

இதெல்லாம் நடந்தது ஆதியில்!.. 

தற்போது அசுர குணமே மேலோங்கி நிற்கின்றது..

அதனாலேயே அஸ்வமேத யாகம்!..

ஆயிற்று இன்னும் சில நொடிகள் தான்!..

அந்த வேளையில் -

தேஜோ மயமான சின்னஞ்சிறு பாலகன் யாக சாலைக்குள் நுழைந்தான்..

அவனைக் கண்டு பிரமித்து மயங்கினர் அனைவரும். 

அமர்ந்திருந்த ஆசனப் பலகையிலிருந்து எழுந்து

வாமன மூர்த்தியை வரவேற்று மரியாதை செய்த மாவலி, 

ஐயனே!.. தாங்கள் வேண்டுவது யாது!.. - எனக் கேட்டான்..

நான் உன்னிடம் விரும்புவதெல்லாம் எனது காலடியினால் மூன்றடி நிலமே!.

அதற்கு மேல்?..

அதற்கு மேல் எதுவும் எனக்குத் தேவையில்லை!..

- என்று திருவாய் மலர்ந்தான் வாமனன்.

மாவலி - மகிழ்ந்தாலும் சற்றே வருந்தினான்..

ஸ்வாமி!.. பச்சிளம் பாலகனாகிய தங்களின் பிஞ்சுக் காலடியால் மூன்றடியா!.. அதிலே தங்களுக்கு என்ன கிடைத்து விடும்?.. வேறு பல செல்வங்களைக் கேட்டுப் பெறலாமே!.. விரும்பியதைத் தருவதற்கு சித்தமாக உள்ளேன்!..''

எனக்கு அதெல்லாம் வேண்டாம்.. தான் அளக்கும் மூன்றடி நிலமே போதும்!..

அதன்படி - பாலகன் கேட்டதைத் தானம் தருவதற்கு ஆயத்தமானான் - மாவலி.

மூன்றடி மட்டும் போதும் - என வந்திருப்பவன் யார்?..

- என, சுக்ராச்சார்யார் - தனது மூளையைக் குடைந்ததில் - தானம் கேட்டு வந்திருப்பவனின் சுயரூபம் அகக்கண்ணில் வெளிப்பட்டு நின்றது..

திடுக்கிட்ட சுக்ராச்சார்யார் - தானம் வழங்கப்படும் வேளையில்,

வந்திருப்பவன் மாயவன்!.. அவன் கேட்டபடி வழங்காதே!.. - என்றார்.

அசுர வேந்தன் மாவலியோ - பண்பின் சிகரமாக,

எடுத்து ஒருவருக்கு ஒருவர் ஈவதனின் முன்னம்

தடுப்பது நினக்கு அழகிதோ - தகவு இல் வெள்ளி!..

கொடுப்பது விலக்கு கொடியோய்!.. உனது சுற்றம் 

உடுப்பதுவும் உண்பதுவும் இன்றி விடுகின்றாய்!..

(கம்பராமாயணம்)

- என்று மறுமொழி கூறி நின்றான்.

அப்போது நடந்தவை தான் முன் சொன்னதெல்லாம்!..

தன் பேச்சைக் கேட்காமல் - கிண்டியிலிருந்து நீரை வார்த்து - தானம் செய்கையில் மனம் பொறாத சுக்ராச்சார்யார் - வண்டாக மாறி, 

கிண்டியிலிருந்து நீர் வழிய வில்லையே.. ஏன்?..

வாமனனாக வந்த பாலகன் தலை நிமிர்ந்து நோக்கினான்..

நீர்த் தாரைக்குள் அசுரகுரு அடைத்துக் கொண்டிருப்பதை உணர்ந்தான்

அந்த அளவில் பெருமான் கிண்டியின் தாரையில் தர்ப்பையினால் குத்திக் கிளற, நீர் வழியை அடைத்த சுக்ராச்சார்யார் ஒரு விழியை இழந்தார். 

விழியினை இழந்த சுக்ராச்சார்யார் விலகி ஓடினார்..

ஆக, நீர் வழியினை அடைப்பவர்களுக்கு என்ன நேரும் என்று 
அன்றே சொல்லப்பட்டிருக்கின்றது!..

தடை நீக்கப்பட்டதும், பெருகி வழிந்த நீரை வார்த்து -  அசுரவேந்தன் தானம் கொடுத்தான்..

அந்த அளவில், வாமனன் - த்ரிவிக்ரமனான வளர்ந்து
ஓரடியால் மண்ணையும்  மறு அடியால் விண்ணையும் அளந்தார்.

மூன்றாவது அடிக்கு இடம் இல்லை!.. 

மாவலி!.. மூன்றாவது அடியை எங்கே வைப்பது?..

பெருமானே!.. இதோ.. என்தலையின் மேல் திருவடியை வைத்து மூன்றாவது அடியை அளந்து கொள்ளுங்கள்!.. 

ஸ்ரீ ஹரிபரந்தாமன் புன்னகையுடன் நின்றான்..

தனது  தானத்தால் - எல்லாமே பறிபோகும் என அறிந்தும் , குரு சுக்ராச்சார்யார் தடுத்தும் கூட, வாக்கு தவறாமல் தானத்தை வழங்கினை!..

யாராலும் கடக்க முடியாத மாயையைக் கடந்த நீயே - அடுத்த மன்வந்த்ரத்தின் தேவேந்திரன்!..

- என, வாழ்த்தி யாகத்தினைத் தொடர்ந்து நிறைவேற்றும்படி அருளினான். 

இப்படி நிகழ்ந்த வாமன அவதாரத்தினை,

மூவடி கேட்டு அன்று மூதண்ட கூட முகடு முட்டச் 

சேவடி நீட்டும் பெருமான் மருகன் தன் சிற்றடியே!.. 

(கந்தர் அலங்காரம்) 

- என, வர்ணிக்கின்றார் - அருணகிரிநாதர் ..

ஈகையின் பொருள் விளங்கும்படித் திகழும் வாமன அவதாரத்தினை,

மூவுலகும் ஈரடியான் முறைநிரம்பா வகை 

முடியத் தாவிய சேவடி..

- என இளங்கோவடிகள் சிலப்பதிகாரத்தில் (ஆய்ச்சியர் குரவை) புகழ்கின்றார்.

மடியிலா மன்னவன் எய்தும் அடி அளந்தான்
தாஅயதெல்லாம் ஒருங்கு. 

என்பது - திருவள்ளுவரின் திருவாக்கு.

நான்முகன் முதலா வானவர் தொழுது எழ

ஈரடியாலே மூவுலகு அளந்து

நாற்றிசை முனிவரும் ஐம்புலன் மலர

போற்றிசெய் கதிர்முடித் திருநெடுமால் -

- என, போற்றித் திருஅகவலில் மாணிக்கவாசகர் புகழ்ந்துரைக்கின்றார்..

திருமயிலையில் பூம்பாவையை எழுப்பும் போது -

கைப்பயந்த நீற்றான் கபாலீச்சரம் அமர்ந்தான்

ஐப்பசி ஓண விழாவும் அருந்தவர்கள்

துய்ப்பனவுங் காண..

என்று - ஓணத் திருநாள் காண வருமாறு அழைக்கின்றார் - ஞானசம்பந்தர்..

ஆழ்வார்கள் அருளிய திவ்ய பிரபந்தத்தின் திருப்பாசுரங்கள் பலவற்றிலும் வாமன அவதாரம் பேசப்படுகின்றது..

பெரியாழ்வார் - நம்பெருமாளுக்குத் திருப்பல்லாண்டு பாடும்போது -

எந்தை தந்தை தந்தைதம் மூத்தப்பன் ஏழ்படிகால் தொடங்கி

வந்து வழிவழி ஆட்செய்கின்றோம் திருவோணத் திருவிழவில்..

- என்று, தாம் ஆட்பட்ட விதத்தைக் கூறுகின்றார்..

கண்ணன் பிறந்தான்!.. - எனக்கொண்டு - மங்கையரை அழைக்கும்போது,

சித்தம் பிரியாத தேவகி தன் வயிற்றில்

அத்தத்தின் பத்தாநாள் தோன்றிய அச்சுதன்!..

- என சிறப்பிக்கின்றார்..

பழங்காலத்தில் தமிழகம் எங்கும் கொண்டாடப் பெற்ற ஓணத் திருநாள்
இன்று கேரளத்தில் மட்டுமே திருநாளாகத் திகழ்கின்றது..

கேரளம் முழுதும் திருக்கோயில்களில் சிறப்பு வழிபாடுகள் நிகழ்கின்றன..

ஊர்கள் தோறும் இல்லங்கள் தோறும் பத்து நாள் விழாவாக வெகு சிறப்புடன் ஓணம் கொண்டாடப்படுகின்றது..

எல்லாம் சரிதான்!.. 

மாவலியிடம் தானம் பெற்றதை - பெருமாள் என்ன செய்தார்!..

தானம் பெற்றதை இந்திரனுக்கே அளித்து விட்டு -

திருமகள் பாதசேவை செய்ய -

மீண்டும் பாற்கடலில் பள்ளி கொண்டாராம் நம்பெருமாள்!..

உரியது இந்திரர்க்கு இதென்று உலகம் ஈந்து போய்

விரி திரைப் பாற்கடல் பள்ளி மேவினான் -

கரியவன் இலகு எலாம் கடந்த தாளிணை 

திருமகள் கரம் தொடச் சிவந்து காட்டிற்றே!..

(கம்பராமாயணம்)

அம்பரம் ஊடறுத்து ஓங்கி உலகளந்த உம்பர் கோமானே!..

அன்று இவ்வுலகம் அளந்தாய் அடிபோற்றி!.. 

-: சூடிக் கொடுத்த சுடர்க்கொடியாள் :-

* * *

சரி.. நீரை அடைத்த சுக்ராச்சார்யாருக்கு 

அதற்கப்புறம் நடந்தது என்ன?..

அதை வேறொரு பதிவில் காண்போம்..

***

கிருஷ்ணராஜ சாகர் அணை

நீரைத் தடுக்காமலும் கெடுக்காமலும்

நீர்வழியை அடைக்காமலும் உடைக்காமலும்

எல்லார்க்கும் ஆகட்டும் என்று

இன்முகம் கொள்ளட்டும் நின்று!.. 

அனைவருக்கும் 

ஓணத்திருநாள் நல்வாழ்த்துகள்!..

ஓம் ஹரி ஓம் 

* * *