நமசிவாய வாழ்க.. நாதன் தாள் வாழ்க..

நம சிவாய வாழ்க.. நாதன் தாள் வாழ்க..

நம சிவாய

பூ நாளும் தலை சுமப்ப - புகழ் நாமம் செவி கேட்ப - நா நாளும் நவின்றேத்தப் பெறலாமே நல்வினையே!..

வாழி அவன்தன் வளநாடு மகவாய் வளர்க்கும் தாயாகி

ஊழி உய்க்கும் பேருதவி ஒழியாய் வாழி காவேரி!..


சனி, பிப்ரவரி 01, 2014

ஸ்ரீ ஹரிஹர புத்ரன் - 14

பம்பையில் நீராடி முடித்த மணிகண்டன் நித்ய பூஜைக்கென அமர்ந்தான்.

வக்ர துண்ட மஹாகாய ஸூர்ய கோடி ஸமப்ரப
அவிக்நம் குரு மே தேவ ஸர்வ கார்யேஷூ ஸர்வதா

அப்போது -   பேரொளிப் பிழம்பென - ஓங்கார வடிவங்கொண்டு -
ஸ்ரீ மஹாகணபதி எதிரில் நின்றார்.

ஐங்கரனைக் கண்டு பெருமகிழ்வெய்திய ஐயன் எழுந்து நின்று வணங்கினான்.


விநாயக மூர்த்தியை வரவேற்று ஆசனம் அளித்து  - முதற்பொருளை சிந்தையில் வைத்து வழிபாடுகளைச் செய்தான்.

மணிகண்டனின் பூஜையில் மனம் மகிழ்ந்த விநாயகப் பெருமான் - சகோதரனைக் கட்டித் தழுவி அகமகிழ்ந்தார்.

''..தொடரும் நாட்களில் உனைக் காண வரும் பக்தர்களுக்கு வழித்துணையாய் வந்து வளமும் நலமும் வாரி வழங்குவேன்!..''  - என வாழ்த்தினார்.

விநாயகரிடம் விடை பெற்றுக் கொண்டு அவருடைய அனுமதியுடன் மேலும் தொடர்ந்த வேளையில் -

''.. அன்னை ஜானகியைத் தேடி வந்தபோது - இளவலுடன் எம்பெருமானின் திருப்பாதங்கள் பதிந்த புண்ணிய பூமி அல்லவா!.. வாயு மைந்தனாகிய ஹனுமான்  பெருமானுக்கு சேவை செய்த தலம் அல்லவா!..''

- என ஐயன் மணிகண்டன் சிந்தித்த வேளையில் -


தேஜோமயமாக ஸ்ரீராமனும் லக்ஷ்மணனும் ஹனுமானுடன் தோன்றி வாழ்த்தினர்.  

கண்கொள்ளாக் காட்சியைக் கண்டு கை தொழுது  நின்றான் மணிகண்டன்.

அண்ணல் ஸ்ரீராமசந்த்ரனின் அன்பினில் தோய்ந்து -  நல்வாழ்த்துக்களை தலைமேல் தாங்கியவனாக  - மணிகண்டன் மேலும் நடந்தபோது -

அன்றைக்கு மாந்த்ரீகனிடமிருந்து விடுபட்ட பூத ப்ரேத பிசாசுகள் கூடி நின்று ஆரவாரித்து வரவேற்றன.

''.. எங்கள் பிழையைப் பொறுத்தருளி எம்மை விடுவித்த மகாப்ரபுவே!.. நின் திருவடிகள் சரணம்!..  எமக்கும் பாப விமோசனம் நல்க வேண்டும் ஸ்வாமி!..''

''.. நீங்கள் சுதந்திரமாக பூமியில் திரியுங்கால் - பாவகாரிகள் உங்களை மீண்டும் வசப்படுத்தக்கூடும். நீங்கள் இங்கேயே இருப்பது உங்களுக்கு நல்லது. இந்த பதினெட்டு மலைகளும் எனது பூங்காவனமாகும். யான் இவ்விடத்திலே குடிகொள்ளும் காலம் கனிந்து வருகின்றது. என்னைத் தேடிவரும் அன்பரின்  வணக்கத்துக்கு உரியவராவீர்கள் நீங்கள்!..''

பூத ப்ரேத பிசாசுகளை சாந்தப்படுத்தினான் - ஐயன்.

''.. நிர்க்கதியாய் அலைந்து திரிந்து கொண்டிருந்த எங்கள் மீதும் கருணை கொண்டு நின் திருத்தலத்தில் எமக்கும் இடம் அளித்த ஏந்தலே!.. ஈரேழு புவனங்களிலும் உமக்கு இணை யாருமில்லை!.. உன் திருப்பெயரினைச் சொல்லும் அடியார்க்கு என்றென்றும் உறுதுணையாய் இருப்போம் என சத்தியம் செய்கின்றோம்!..''

''.. பந்தளத்தின் செல்வனே போற்றி!.. பக்த ஜன ப்ரியனே போற்றி!..''

பூதநாத சதானந்தனின் திருவடிகளில்  - பூதப்ரேதங்கள் விழுந்து வணங்கின.

மாலை மயங்கும் வேளை.. மதங்க மாமுனிவர் தவமிருந்த வனம்.

அங்கே - தன் வரவை எதிர்நோக்கி மதங்க வனத்தில் நீடுதவம் செய்யும் தபஸ்வினியான சபரி அன்னையைக் கண்டான்.

''..அன்னையே!. வணக்கம். தான் சுவைத்த பழங்கொடுத்து தசரத குமாரனை உபசரித்த தாயே.. வணக்கம்!..''

தவ நிலையில் இருந்த சபரி அன்னை மெல்ல கண் விழித்தாள். ஆனந்தக் கண்ணீர் வழிந்தது.

''.. ராமா!.. சொன்ன சொல் மாறாமல் பாலரூபம் கொண்டு வந்தனையே!.. என்னே உன் கருணை!.. அன்று நீ உன் தம்பியுடன் வந்திருந்தாய்!. இன்று அவன் எங்கே?..''


''..அன்று நீ என்னைத் தேடி வந்தபோது உனக்குக் கொடுப்பதற்கு என்று இனிய கனிகளை சேர்த்து வைத்திருந்தேன். இன்று உனக்குக் கொடுப்பதற்கு என்று என் அன்பினைத் தவிர என்னிடம் வேறெதுவும் இல்லையே!..''

''..அல்லும் பகலும் அனவரதமும் உன் நினைவிலேயே இருப்பதால் பசி தாகம் தூக்கம் என்று ஏதும் இல்லை. சற்று நேரம் இங்கே இரு.. உண்பதற்கு ஏதாவது கொண்டு வருகின்றேன்!..''

''.. தாயே!.. உமது அன்பினை விட இனிக்கும் கனிகளும் இப்பூவுலகில் உண்டோ!.. எனக்கு உங்கள் அன்பினைக் கொடுங்கள். என்னை இங்கே இருக்கும்படி சொன்னீர்கள். சற்று நேரம் இங்கே இருக்கவா!.. சர்வ சதாகாலமும் இங்கேயே இருக்கவா!..''

''.. என்ன சொல்கின்றாய் மகனே!..''

''.. அன்னையே!..  அல்லும் பகலும் அனவரதமும் என்னையே நினைத்திருந்த தங்கள் பெயராலேயே இந்த மலை விளங்குவதாக!..  சத்தியம் தழைப்பதுவும் தர்மம் நிலைப்பதுவும் சபரி மலையில் என்று சரித்திரம் புகழ்வதாக!..''

''.. பக்தஜன பரிபாலகனாக  தவக்கோலம் கொண்டு  - சபரிமலையில் அமருங்கால் சபரிமலை வாசனே என்றும் சபரிகிரீசனே என்றும் உங்கள் பெயரோடு நினைத்துத் துதிப்பார்களாக!..''


''தவம் இருக்கப்போகின்றாயா!. ஏன்?. தசரதகுமாரனின் கானகவாசம் இன்னும் முடிய வில்லையா?.. இளவல் எங்கே?  அவன் வரவில்லையா?..''

''. கானகவாசம் இனிமேல்தான் ஆரம்பம்!. எளியேன் ஹரிஹர புத்ரனாகிய மணிகண்டன்!.. ஸ்ரீ தர்மசாஸ்தா!.. இங்கே குடிகொள்ள வந்திருக்கின்றேன். இளவல் எங்கே என்று கேட்டீர்களே!.. இதோ - எல்லாவற்றையும் கண் குளிரக் காணுங்கள்!..''

- எனக் கூறியவனாக - தன் திருமேனியில் அண்டபகிரண்டங்களையும்  அன்னை சபரிக்குக் காட்டியருளினான்.

ஈஸ்வர சைதன்யத்துடன் - சர்வலோக சரண்யன் என விளங்கிய சபரி நாதனைக் கண் கொண்டு கண்டாள் சபரி.

''.. சபரிகிரி வாசனே போற்றி!.. ஹரிஹர சுதனே போற்றி!..''

தான் சுவைத்த கனி கொடுத்த -  சபரி அன்னைக்கு சாயுஜ்யம் எனும்  முக்திக் கனியினை  நல்கினான் சபரி கிரீசன்.

மஹா தபஸ்வினியாகிய சபரி  - ஐயனைத் துதித்தவாறே - ஜோதி வடிவாக முக்தி எய்தினாள்.

வானில் இருந்து பூமாரி பொழிந்த வேளையில் - இப்பிறவியில் ஐயனை ஈன்றெடுத்தவர்களான ஜயந்தனும் மோகனாவும் தம் குடிலில் இருந்து வெளிப்பட்டு நின்றனர்.

தாய் தந்தையரை உணர்ந்த ஐயன் வலம் செய்து வணங்கினான். அந்த அளவில்  -  ஜயந்தனும் மோகனாவும் -  ஸ்ரீசங்கர நாராயணராக திருமேனி கொண்டு மணிகண்டனை வாழ்த்தினர்.

இந்த அற்புதத்தினை - அனைத்து உலகும் ஆச்சர்யத்துடன் பார்த்துக் கொண்டிருந்த வேளையில் -  வானவர்கள் மகரிஷிகள் புடைசூழ விரைந்து வந்து சரணடைந்தான் - தேவேந்திரன்.


சபரி மலைக்கு நேர் மேலே - காந்த மலையில் - பொன்னம்பலத்தில்  ஐயனை வீற்றிருக்கச் செய்து புண்ணிய தீர்த்தங்களால் நீராட்டி பொற்றாமரைப் பூக்களால் அர்ச்சித்து மகிழ்ந்தான்.

''.. எளியேனை இனியேனும் ஆட்கொண்டருளல் வேண்டும். வலியதொரு புலியினைத் தேடி வனத்தினுள் வந்த வள்ளலே!.. வன்புலி வாகனனாக திருக்கோலங் கொள்ளவேண்டும்!..''  - தேவேந்திரன் பணிவுடன் நின்றான்.

ஹரிஹர புத்ரனாகிய மணிகண்டன் புன்னகைத்தான்.

''.. சரி.. அப்படியே ஆகட்டும்!.. ஆனால் -  நான் தேடி வந்த புலி எங்கே!..''

''.. இதோ.. இங்கே!..''

அமரர் கோனாகிய தேவேந்திரன் -  தானே புலியாகி நின்றான்.


ஐயன்  - வில்லுடனும் தண்டத்துடனும்  புலியின் மீது ஆரோகணித்தான்.

விண்ணிலிருந்து மீண்டும் பூமாரி பொழிந்தது.

வினை தீர்க்கும் வில்லாளி வீரன் - வியாக்ராரூடனாக விளங்கினான்

பூதலத்தினைக் காக்க வந்த புண்ணியன் - புலிவாகனன் எனப் பொலிந்தான்.

சகல தேவர்களும் நவக்ரஹ நாயகர்களும் புண்ணியனாகிய புலி வாகனனைப் பொன்னம்பலத்தில் பணிந்து வணங்கிய வேளையில் - சனைச்சரனைத் தன் திருவிழிகளால் நோக்கினான்  - மணிகண்டன்.

''..பார்வை ஒன்றே போதுமே!..'' - என்று, அந்தப் பார்வையின் பொருள் புரிந்தது சனைச்சரனுக்கு.

''..என்னைக் கண் கொண்டு நோக்கியருளிய ஐயனின் பக்தர்களை - நான் என் கண் கொண்டு நோக்கி எவ்வித இடையூறும் தரமாட்டேன்..  சனி தோஷம், கலி தோஷம் என எல்லாவற்றிலிருந்தும் அவர்களைக் காத்து - சகல பாவங்களில் இருந்தும்  விமோசனம்  நல்குவேன்!..'' - என சனைச்சரன் வாக்கு கொடுத்தான்.


அந்த அளவில் -  ஏனைய வானவர்களும் புலிகளாக உருமாறி  - உறுமியவாறு தொடர்ந்து வர -

புண்ணியனைச் சுமந்த புலி - பந்தள அரண்மனையை நோக்கி நடந்தது.

வியாக் ராரூடம் ரக்த நேத்ரம் 
ஸ்வர்ண மாலா விபூஷணம்
வீர பட்டதரம் கோரம் 
வந்தேஹம் பாண்டிய நந்தனம்

பூதநாத ஸதானந்தா
ஸர்வபூத தயாபரா
ரக்ஷ ரக்ஷ மஹா பாஹோ
சாஸ்த்ரே துப்யம் நமோ நம:

ஓம் ஹரிஹரசுதனே சரணம்!.. சரணம்!..

10 கருத்துகள்:

  1. அழகான படங்களுடன் அருமையான விளக்கம் ஐயா... நன்றி...

    வாழ்த்துக்கள்...

    பதிலளிநீக்கு
    பதில்கள்
    1. அன்பின் தனபாலன்..
      தங்களின் வருகையும் கருத்துரையும் கண்டு மகிழ்ச்சி..

      நீக்கு
    2. பார்வை ஒன்றே போதுமே!
      அருமை.
      சனி தோஷம், கலி தோஷம் நீங்க அருள்புரிந்த விபரம் அருமை.
      படங்கள் எல்லாம் மிக அழகாய் இருக்கிறது,
      ஓம் ஹரிஹர சுதனே சரணம் ! சரணம்.!

      நீக்கு
  2. அன்புடையீர்..
    தங்களின் வரவும் கருத்துரையும் கண்டு மிக்க மகிழ்ச்சி.

    பதிலளிநீக்கு
  3. '.. பந்தளத்தின் செல்வனே போற்றி!.. பக்த ஜன ப்ரியனே போற்றி!..''

    அழகான பகிர்வுகள்..!

    பதிலளிநீக்கு
    பதில்கள்
    1. அன்புடையீர்..
      தங்களின் வருகைக்கும் கருத்துரைக்கும் மிக்க நன்றி!..

      நீக்கு
  4. மணிகண்டன் சபரிமலை வாசன் ஆன வரலாறு அறிந்து மெய் சிலிர்த்தேன்.
    அருமையான பதிவும் படங்களும்.

    மிக்க நன்றி ! தொடர வாழ்த்துக்கள்....!

    பதிலளிநீக்கு
    பதில்கள்
    1. அன்பின் சகோதரி..
      தங்களின் வருகையும் கருத்துரையும் கண்டு மகிழ்ச்சி..

      நீக்கு
  5. நல்ல படங்கள்.... சபரிகிரி வாசன் அருள் அனைவருக்கும் கிடைக்கட்டும்....

    பதிலளிநீக்கு
    பதில்கள்
    1. அன்பின் வெங்கட்..
      தங்களின் வருகையும் இனிய கருத்துரையும் கண்டு மிக்க மகிழ்ச்சி

      நீக்கு