நமசிவாய வாழ்க.. நாதன் தாள் வாழ்க..

நம சிவாய வாழ்க.. நாதன் தாள் வாழ்க..

நம சிவாய

பூ நாளும் தலை சுமப்ப - புகழ் நாமம் செவி கேட்ப - நா நாளும் நவின்றேத்தப் பெறலாமே நல்வினையே!..

வாழி அவன்தன் வளநாடு மகவாய் வளர்க்கும் தாயாகி

ஊழி உய்க்கும் பேருதவி ஒழியாய் வாழி காவேரி!..


வெள்ளி, டிசம்பர் 06, 2013

ஸ்ரீ ஹரிஹர புத்ரன் - 5

தன் முன் வந்தமர்ந்த லீலாவைக் கூர்ந்து நோக்கினார் - அசுர குருவாகிய சுக்ராச்சார்யார். 

ஆதியில் இருந்தே அவரும் என்னவெல்லாமோ - செய்து பார்க்கின்றார் - அசுர குலத்தின் மேன்மைக்கு என்று!.. ஆனால் - அசுரர்கள் அவர்களுடைய அடாத செயல்களினால் - அவர்களுக்கே எதிரியாகி விடுகின்றார்கள்!..

''..சொல் மகளே!..'' - கனிவுடன் அவளுடைய குறையைக் கேட்டார் - சுக்ராச்சார்யார்.


''..குருவே!.. என் நிலைமை சிக்கலானது. நான் காலவ மகரிஷியின் மகளும் தத்த மகரிஷியின் பத்னியுமான - லீலா!..  நான் எந்தத் தவறும் செய்யவில்லை. வாழ விரும்பினேன் - வாலிபம் இருக்கும் போதே!..''

''..ஆனால், பிடிவாதமாக மறுத்தார் - என் கணவர். வாழ்க்கை நீர்க்குமிழி போன்றது. அநித்யமானது. அதனால், புலனறிவு இருக்கும் போதே - புலன்களை அடக்கி - புண்ணியத்தைத் தேடவேண்டும். எனவே - வானப் பிரஸ்தமே நன்று என்றார்!..''  

''..சொல்லுங்கள் ஸ்வாமி!.. போகமும் ஒருவகையில் யோகம் தானே!.. போகத்தின் வழியே - யோக நிலை எய்தலாகாதா?.. நெய்யை விட்டு அக்னியை அவித்தார் யாரும் உண்டா!.. ஆசைகளை அடக்கி அழித்து விட்டு வா.. என்றா  அமரர் உலகம் கூறுகின்றது?.. அந்த இந்திரனே - போகங்களுக்கு அதிபதி அல்லவா!..''


''.. வாழ்வதற்காகத்தானே -  வாலிபத்தை வரவு வைத்தான் ஈசன்!.. எண்ணரும் முனிவரும் தமக்கு ஒரு துணையுடன் வாழவில்லையா!.. அவர் தம் புத்ரர் அறவழியில் நின்றதில்லையா?..''  

''.. மனிதர் என்ன - தேவர் என்ன!..  புல்லும் பூச்சியும் பறவையும் மிருகமும் - தாம் பெற்ற பேறு என்று தமக்கு விதிக்கப்பட்டவாறு கொஞ்சி மகிழ்ந்து கூடிக் குலவி வாழவில்லையா?.. ''

''.. வீணே மனதை விறகாக்கி வெறுந்தரையில் -  யோகம் என்று அமர்ந்த நிலையில், அந்தக் காமவேள் எய்யும் பூங்கணைகளால் தேகம் பற்றிக் கொண்டு எரியும் போது - 

அவர்கள் உருண்டு வந்து விழுந்த இடம் - பெண்மையின் காலடியில் தானே!..''


''.. நீ சொல்வது எல்லாம் சரி.. மகளே!.. ஆனாலும் - காமத்தை வென்று - காலத்தையும் வென்றவர்களை நீ அறிய மாட்டாயா?..''

''.. காமனை வெல்வதாய்க் கூறி கரியைப் பூசிக் கொண்டவர்களையும் அறிவேன் ஸ்வாமி!.. என் கேள்வி எல்லாம் - இல்லறத்துடன் கூடிய துறவறம் இனிக்குமா?.. கசக்குமா?.. வாலிபம் என்பது  - என் தவறா ஸ்வாமி?.. விடை கூறுங்கள்!..''

''.. இல்லறம் துறவறம் - இவை இரண்டும் ஒன்றாகாது. இரு நிலையின்  அடிப்படை தர்மங்களும்  வெவ்வேறானவை!..  அவற்றை  - உன் கணவன் -  உனக்குப் புரியும்படி விளக்கி இருக்க வேண்டும்!..''

''..ஆனால், அவர் என்னை விலக்கி விட்டாரே!.. என்னை விட்டு விலகி விட்டாரே!. மனம் அடக்கி வாழாத நீ மகிஷியாகப் போ!.. - என்று சபித்து விட்டாரே!..''

''..நிலைமை சிக்கலாகத் தான் ஆகி விட்டது!..'' - சுக்ராச்சார்யாருக்கும் மனம் வலித்தது. 


தன்னிடம் இருந்து ம்ருத்யு சஞ்ஜீவினி மகா மந்த்ரத்தினைக் கற்க வேண்டும் என,  தேவ குருவின் மகன் கசன் வந்ததையும், தன் மகள் தேவயானி அவனிடம் மனம் பறி கொடுத்ததையும்  - கடைசியில் அது மகா சோகமாக முடிந்து போனதையும் எண்ணி நெகிழ்ந்தார்.

''..நானும் பதிலுக்கு சாபம் கொடுத்து விட்டுத்தான் வந்தேன் - என்னை அடையாமல் - நீ உன்னை அறிய முடியாது!.. என் மனதை அறிந்து வாழாத நீயும் மகிஷமாகப் போ!.. - என்று!..''

''..சரி.. மகளே!.. மனதைத் தேற்றிக் கொள். இப்போது உனக்கு என்னால் ஆக வேண்டியது என்ன?..''

''..வையகத்து மாந்தருக்கு வரமான வாலிபம் - எனக்கு சாபமாகி விட்டதே!..  பார்ப்பவர்கள் எள்ளி நகையாட பரிதவித்து நின்றேன்!.. என் சாபம் பலிக்க வேண்டும். என் கணவன் என்னைத் தேடி வர வேண்டும். அதுவரைக்கும் -''

'' ..பெண்மைக்கு எவ்விதத்திலும் பாதுகாப்பு இல்லாத இந்த சூழ்நிலையில் - எனக்கு நீங்கள் தான் அடைக்கலம் தந்தருள வேண்டும்!..'' 

- என பணிந்து நின்றாள்.

தான் இயக்காமல்  - நாடகம் அதுவாகவே இயங்குவதை - சுக்ராச்சார்யார் புரிந்து கொண்டார். 


அம்பலத்தரசன் அம்மையுடன் ஆட்டுவிக்கின்றான். அவர்தம் திரு உள்ளத்தை யார் அறியக்கூடும். பொன்னம்பலம் மேவிய புண்ணியன், பூங்கொடியாளுடன் கூடி - புதிதாய் நடத்தும் நாடகத்தில்  - நாம் - நம் கடமையைச் செவ்வனே செய்வோம்!.. - என்று மனம் தெளிந்தார்.

கண்களை மூடி ஸ்ரீபஞ்சாட்சரத்தைத் தியானித்த அவர் - கையில் கமண்டல நீரை எடுத்தார்.

''..ஸ்வாமி!.. என் மனமும் உடலும் ஏதோ .. ஏதோ.. ஒரு மாறுதலுக்கு ஆளாகின்றன. என் மனம் தடுமாறுகின்றது. என்னைக் காப்பாற்றுங்கள்!..'' - என்றவளாய் மயங்கிச் சரிந்தாள்.

அந்தத் தருணத்தில் - கையில் வார்த்த கமண்டல நீரை மந்த்ர ஜபத்துடன், மயங்கிக் கிடந்த லீலாவின் மீது தெளித்தார் - சுக்ராச்சார்யார்.

மானுட வடிவும் மானுடமும்  நீங்கியவளாக,  
அசுர மேனியுடன் எழுந்தாள் - லீலா!..

ஸ்ரீ ஹரிஹர சுதனே!.. சரணம்!.. சரணம்!..

16 கருத்துகள்:

  1. மீண்டும் மீண்டும் படிக்க சுவாரஸ்யமாக உள்ளது ஐயா... நன்றி... வாழ்த்துக்கள்... தொடர்கிறேன்...

    பதிலளிநீக்கு
    பதில்கள்
    1. அன்பின் தனபாலன் - தங்களுடைய வருகையும் கருத்துரையும் கண்டு மிக்க மகிழ்ச்சி!..

      நீக்கு
  2. அருமை தொடருங்கள் ஐயா தொடர்கிறேன் நன்றி

    பதிலளிநீக்கு
    பதில்கள்
    1. அன்புடையீர்!.. தங்களது வருகைக்கும் கருத்துரைக்கும் மிக்க நன்றி!..

      நீக்கு
  3. ஐயா... புல்லரிக்க வைக்கும் கதைத்தொடர்!
    அழகான இலகுநடையில் நீங்கள் கதைகூறுதல் ஈர்க்கின்றது!

    தொடர்கின்றேன் ஐயா!
    வாழ்த்துக்கள்!

    பதிலளிநீக்கு
    பதில்கள்
    1. அன்பின் சகோதரி!.. தங்களுடைய வருகையும் கருத்துரையும் கண்டு மிக்க மகிழ்ச்சி!..

      நீக்கு
  4. அழகிய நடையில் அருமையானதொரு பகிர்வு...
    வாழ்த்துக்கள் ஐயா.

    பதிலளிநீக்கு
    பதில்கள்
    1. அன்பின் குமார்!.. தாங்கள் வருகை தந்து கருத்துரைத்தமைக்கு மிக்க மகிழ்ச்சி!..

      நீக்கு
  5. சுவையான கதை. சுவாரஸ்யமான இயல்பான உலகியல் விஷயங்கள். நல்ல பதிவு. பாராட்டுக்கள். வாழ்த்துகள். பகிர்வுக்கு நன்றிகள்.

    பதிலளிநீக்கு
    பதில்கள்
    1. அன்புடையீர்!.. தங்களுடைய வருகைக்கும் பாராட்டுரைக்கும் மிக்க மகிழ்ச்சி!..

      நீக்கு
  6. பல விஷயங்கள் பதிவின் மூலம் அறிகிறேன். நன்றி .வாழ்த்துக்கள்.

    பதிலளிநீக்கு
    பதில்கள்
    1. அன்பின் ஐயா!.. தாங்கள் வருகை தந்து வாழ்த்தியமைக்கு மகிழ்ச்சியும், நன்றியும்!..

      நீக்கு
  7. விசித்திரமான தெய்வீகக் கதை .இதன் தொடக்கத்தில் இருந்து படிக்காத
    போதிலும் வாசித்த வரை முற்று முழுதாக வாசிக்க வேண்டும் போல்
    உள்ளதையா .அருமையான தொடர் மேலும் தொடர என் வாழ்த்துக்கள் .

    பதிலளிநீக்கு
    பதில்கள்
    1. அன்பின் சகோதரி..

      முற்று முழுதாக வாசிக்க வேண்டும் என விரும்புவது - என்னை மிகவும் மகிழ்ச்சிக்குள்ளாக்குகின்றது.

      தங்களின் வருகைக்கும் அன்பின் கருத்துரைக்கும் மிக்க நன்றி!..

      நீக்கு
  8. அருமையான பகிர்வுகள்..பாராட்டுக்கள்..!

    பதிலளிநீக்கு
    பதில்கள்
    1. அன்புடையீர்..

      தங்களின் வருகையும் அன்பான கருத்துரையும் கண்டு மிக்க மகிழ்ச்சி!..

      நீக்கு